Like father, Like Son

In haar reeksen op vrijdag en zondag belicht Cinema Zuid het werk van een regisseur of andere filmpersonaliteit, een genre, stijl, of de productie van een land, of haakt in op een actueel thema.

maart april

DE KEUZE VAN DE CHOREOGRAFEN 

Op zaterdag 29 april 2017 vindt de tweede editie van de Dag van de Dans plaats. Dag van de Dans nodigt een groot publiek uit om te proeven van (hedendaagse) dans van eigen bodem. Dansgezelschappen, cultuurcentra, kunstencentra, schouwburgen, dansscholen, werkplaatsen, cinema’s en musea in heel Vlaanderen stellen een divers en verrassend programma samen.  

Voorstellingen, try-outs, workshops, artist talks, dansfilms, dance battles, dans in musea en de publieke ruimte. Iedereen kan op 29 april 2017 in eigen buurt proeven van dans, in al zijn soorten en verschijningsvormen. 

De Dag van de Dans wil ons bloeiende en innovatieve danslandschap in de spotlights zetten. Vlaanderen en Brussel oogsten internationaal bewondering voor hun professionele danspraktijken en onze regio werkt als een magneet op buitenlandse dansers en choreografen die hier komen wonen en werken. De spreiding en zichtbaarheid in eigen land kunnen echter veel beter. Hedendaagse dans meer bekend en geliefd maken bij het grote publiek, dat is de doelstelling van Dag van de Dans. 

Dag van de Dans vroeg tien Belgische choreografen naar hun favoriete ‘dansfilm’ of dansfilm die hen het meest beïnvloed heeft.
Hun keuzes zie je op vrij- of zondagen in maart/april.

In het weekend van 29 april kan je tijdens P/Re-run in Cinema Zuid 3 dagen komen genieten van de film La Danseuse.

www.dagvandedans.be

BOB DYLAN-WEEKEND

Vorige maand nog vertoonde Cinema Zuid Don’t Look Back, de documentaire van D.A. Pennebaker over de UK-tournee van Bob Dylan in 1965. Intussen maakt de 75-jarige singer-songwriter en Nobelprijswinnaar zijn opwachting voor een concert op 24 april in de Lotto Arena. Cinema Zuid vertoont in het weekend ervoor Sam Peckinpahs westernelegie Pat Garrett and Billy the Kid, waarvoor Dylan de muziek schreef (met o.a. de song Knockin’ on Heavens’ Door), en I’m Not There, de postmoderne biopic van Todd Haynes.

Mei juni 

2 JAPANSE MEESTERS: HIROKAZU KORE-EDA & MIKIO NARUSE

Hirokazu Kore-Eda staat bekend voor zijn fijn- en scherpzinnig geobserveerde drama’s over door verlies (dood, verlatenheid) getroffen families. Deze tedere, haast lichtvoetige films kabbelen rustig door, zelfs al worstelen de personages met wanhoop, afwijzing en hartzeer.

Kore-Eda wordt vaak vergeleken met die andere, vroegere meester van het familiedrama,  Yasujirō Ozu, maar zelf denkt hij daar anders over. Hij voelt zich meer verwant met Mikio Naruse, die een tijdgenoot was van Ozu en ook een beoefenaar van de shomin-geki (de bitterzoete drama’s over het leven van de lagere middenklasse). 

Naruse was daarbij vooral gefocust op het lot van vrouwen in het naoorlogse Japan: eigenwijs, moedig en wilskrachtig, maar voor het ongeluk geboren. Naruse begreep echt, aldus Kore-Eda, dat mensen onvolmaakte wezens zijn en hij ver- of beoordeelde ze niet.

De berusting van zijn personages in de dingen zoals ze zijn is een voorbeeld van het Japanse ‘mono no aware’, het besef dat alles vergankelijk is.

Op deze reeks sluit ook de film After The Storm aan in re-run op vrijdag 30 juni.

INGMAR BERGMANS ZOMERFILMS

Cinema Zuid zet de zomer in met Ingmar Bergmans drie meest romantische en sensuele films, niet toevallig de films waarmee hij internationaal doorbrak.

Zomerspel (1950) is de film waarin de regisseur zijn stijl vond en die mee het begin betekende van een bloeiperiode voor de Zweedse cinema.

Zomer met Monika (1953) lag dan weer mee aan de basis van de mythe van Scandinavië als seksueel utopia. Harriet Andersson werd heel even een (Zweeds) sekssymbool, zoals later Brigitte Bardot in Frankrijk zou worden.

En met Glimlach van een Zomernacht (1955) zou Bergman pas echt zijn reputatie maken in het buitenland. De film inspireerde o.a. de toneelmusical A Little Night Music van Stephen Sondheim en de film A Midsummer Night’s Sex Comedy van Woody Allen.

EMMANUELLE RIVA

Hommage aan de Franse toneel- en filmactrice, dichteres, fotografe en chanteuse Emmanuelle Riva (1927-2017).

Riva brak in 1959 als filmactrice door in Alain Resnais’ (en Marguerite Duras’) mijlpaal Hiroshima mon amour en vond nog laat op 85-jarige leeftijd internationale erkenning en een Oscarnominatie voor haar rol in Michael Haneke’s aangrijpende Amour (2012)